سر ساعتی که قرار گذاشته بودیم؛ با آقای "نیکپا" قهرمان مسبقات المپیک 2008 بیجینگ، روبرو شدیم. چهره اش بشاش و خندان بود. با صمیمیت ما را به منزل دعوت کرد و در جواب نخستین پرسشم آرام و مصممانه گفت: "نام من روح الله است. نيكپا تخلص مي كنم. در سال 1366 در ديار هجرت در ايران، در يك خانوادهء بسيار روشنفكر كه در عرصهء ورزش و تحصيل مرا خيلي ها تشويق کرده و هنوز هم تشویق می کنند، متولد شده ام."

وقتی پرسیدم که تحصیلات خود را در کجا، تا چه درجه و در کجاها سپری نموده ای؟ گفت: "تحصيل را در ايران شروع كردم و درهمانجا به درجهء بكلوريا به پايان رساندم. در سال 1383 به كشور آمدم. ابتدا تصمیم داشتم که به تحصیلات عالی بپردازم؛ اما تمرينات سنگين داشتم و مسابقات المپيك نیز بسيار سنگين بود. از اینرو نتوانستم به پوهنتون بروم؛ اما با اشتراک در مسابقات المپيك بیجینگ در سال 2008 خوشبختانه توانستم مدال به دست بياورم و بیرق کشور خود را در دید جهانیان به اهتزاز درآورم، که این افتخار سبب شد تا از رنج ترك تحصيل، رهايي يابم. اکنون تصميم دارم كه به تحصیلات عالی بپردازم."

نیکپا از رو آوردنش به ورزش و تمرینات تکواندو گفت که از آوان کودکی، به ورزشهای رزمی علاقمندی داشته است: "تقريباً از تجربه ام در تكواندو، 12 سال مي شود. اول برادرم شروع كرده بود؛ وقتي تمرینات او را می دیدم، مرا هم شوق مي گرفت و خواستم به تمرینات تكواندو آغاز کنم. اصلاً از همان کودکی به رشته هاي رزمي- ورزشی بسیار علاقه داشتم و بالاخره موفق شدم."

به گفتهء خودش؛ وي ده ساله بوده که به ورزش رو آورده است: "تمرینات خود را در  سن 10 سالگي شروع كردم. در این رشته يك استاد افغان داشتم به نام محمد همايون رضايي که مهاجر افغان مقيم ايران بود."

وقتی از مشکلات در جریان مهاجرت و تمرینات ورزشی پرسیدم؟ گفت: "از مشکلات اگر بگویم زياد بود؛ چرا كه من مهاجر بودم و ايراني ها رابطهء خوبي با افغانها نداشتند؛ اما همه مشكلات را تحمل كردم و درجهء كمربند سياه را در ایران و درجهء "كيوان" را از كوريا گرفتم. از اینکه در ایران مهاجر بودم، نمي شد كه در تيم ملي شان راه پيدا كنم و من هم علاقمند نبودم. آرزوي من اين بود كه در كشور خود به تیم ملی راه پيدا كنم و از طریق تیم ملی کشور خود، در مسابقات خارجی شرکت کنم."

با برگشت به وطن، نیکپا قدم به تیم ملی گذاشت و شامل مسابقات انتخابی تیم ملی گردید: "وقتی به کشور خود برگشتم، دراينجا مسابقات انتخابي تيم ملي برگزار شد و خوشبختانه توانستم مقام دوم را كسب كنم؛ اما متاسفانه در فاینل باختم، ولی در وزن خود نفر دوم بودم. در مسابقات بعد، توانستم جايگاه خود را که مقام اول بود، حفظ کنم که تا كنون آنرا حفظ كرده ام. چهار و نيم سال مي شود كه اين مقام را دارم."

نیکپا تاكنون در مسابقات متعدد داخلی و خارجی شرکت نموده و افتخارت بیشماری به دست آورده است: "در مسابقات داخلي متعددي در انتخاب ليگ و انتخاب كابل و انتخاب تيم ملي، و در مسابقات خارجي در نه مسابقه اشتراك كرده ام و هفت مدال خارجي دارم كه سه مدال آن طلا، سه برونز و يك نقره است." نیکپا از یک باخت و بعد کسب مقامهای اول و پی درپیش حکایت می کند: "در داخل افغانستان مسابقات زيادي بود كه در دور اول باخت داشتم؛ اما بعد هميشه مقام خود را حفظ كرده ام."

وقتی از آرزوهایش سوال کردم با شادمانی گفت: "آرزوي هر ورزشکار، اول این است که در مسابقات المپيك راه پيدا کند که من راه پیدا كرده ام و از آن مدال دارم و آرزو دارم كه در سال 2012 باز هم در المپيك شركت كنم و مدال رنگين تری داشته باشم و بعد هم براي شاگردان رشتهء تکواندو خدمت كنم." وی در ادامه افزود که آرزو دارد تجربیاتي را که در این عرصه كسب كرده با هموطنان خود شریک کند، تا آنها در این راه تجربه های خوبی داشته باشند و بخود و کشور خود افتخاراتی کمايی کنند.

نیکپا استقبال مردم را بعد از برگشت از قهرمانی در بیجینگ، خیلی افتخار آمیز خواند و با ذکر اینکه بر ملتم افتخار می کنم گفت: "بعد از آنکه از مسابقات المپیک پیروز برگشتم، استقبال بی نظیری از من از طرف مردم افغانستان صورت گرفت. من آن روز را هیچگاه فراموش نخواهم کرد. همه مردم افغانستان استقبال خوبی از من کردند.

 وی افزود در کنار آنکه مردم به استقبالم تا میدان هوایی آمده بودند و در سرکها تا کمیتهء المپیک صف بسته بودند؛ در اوايل وعده و وعيدهای زيادی از طرف سكتور خصوصي با من شد؛ اما بيشتر شان به قول خود عمل نكردند و زير قول خويش زدند. نیکپا از کسانیکه به وعده های شان با وی وفا کردند رضایت نشان داد: "من از كساني كه وعده كردند و به وعدهء خویش جامهء عمل پوشاندند، تشكر می كنم. مثلاً رييس صاحب جمهور حامد کرزی، طبق وعده اش براي من یک خانه داد."

نیکپا عدم رسیدگی به زندگی ورزشکاران را یگانه ضعف دانست و با آرزوي حل مشکل ورزشکاران در تمام عرصه ها، از وضعیت ورزش در افغانستان اظهار خرسندي کرد: "ورزش افغانستان روزبروز در حال پيشرفت است و ورزشكاران، علاقهء خاص به ورزش پيدا كرده اند؛ بخصوص علاقه به ورزش تكواندو، بیشتر شده و ورزشکاران ما هرساله با اشتراک در مسابقات خارجی، مدال مي گيرند كه چند روز پيش هم مدال گرفتند.

نیکپا با وجوديکه پیروزی خود را مرهون دعاهای ملتش می داند، به صورت اخص از ترینرانی که وی را تا امروز همکاری و رهنمایی نموده اند، ابراز سپاس و قدردانی كرد: "احساس من نسبت به هموطنانم بسیار خوب است. از همه هموطنان خود تشكر مي كنم؛ چون دعاي آنان در وقت مسابقه مرا پيروز كرد. از مربي خود ميسين هاك و محمد بشير تره كي و غلام رباني رباني، تشكر می کنم و از همه مردم و استقبالي كه از من در هنگام بازگشت از مسابقات بیجینگ كردند تشكر مي كنم."

و بالاخره اينكه آقای نیکپا در کنار علاقه به ورزش، علاقه زیادي به ادامهء تحصیلات عالی دارد: "قسمیکه قبلاًً هم اشاره کردم، تحصيل مكتب خود را خلاص كرده ام و بخاطر المپيك از تحصيل بازماندم. اميدوارم كه در آينده بتوانم تحصيل خود را تكميل كنم."