در مورد اينكه مردم افغانستان چه آروز دارند، شكي نيست؛ در آغاز سال 1388 مردم تنها يك اميد داشتند و آن اينكه صلح سرتاسري شود؛ اما متاسفانه برخلاف تصورات، اتفاقات ناگوار زيادي در طول سال 1388 به وقوع پيوست. با اين حال، مي توانيم انتظار داشته باشيم كه سال 2010 نيز كاملاً متفاوت خواهد بود.
همانطوريكه زندگي و اميد، قويتر از مرگ و نوميدي است؛ ما مي خواهيم سال جديد را با قصهء زندگي "حاجي محمد" 13 ساله آغاز كنيم. وي در يك جمله؛ ظلم، جنگ و فقر را خلاصه كرده است: "اي كاش، من لباسهاي پاك و نو مي داشتم و مي توانستم با اطفال همسن خود به مكتب بروم." در جملهء دوم، وي منش بلند و بزرگي مقام انسان را خلاصه كرده است: "اگر غم يا خوشي باشد، من گوسفندان خود را مي چرانم."
براساس گزارش تحقيقي اين هفتهء ما؛ مردم افغانستان در سال 2009 شاهد غم بيشتري نسبت به شادي و خوشي بودند. جنگ و نقض حقوق بشر، در كشور بطور فزاينده اي افزايش يافته؛ و اين روند در سال 2010 نيز از هم اكنون پيشبيني شده است. اتحاديهء ژورناليستان نيز سال 2009 را به عنوان خونين ترين سال براي جامعهء ژورناليستان از سال 2001 تاكنون ناميده است. در سال 2009، كميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان تقريباً 1708 مورد خشونت شامل 44 مورد تجاوز جنسي بالاي زنان و دختران افغان را، ثبت كرده است.
صحفهء تحليل اين هفتهء ما به اين پرسش اختصاص يافته كه آيا امكان دارد دولت افغانستان، ايالات متحده و طالبان، به ميز مذاكره بنشينند؟
گزارش آژانس خبري آي پي اس؛ اين موضوع را مورد تحليل قرارداده و گفته است كه دولت بارك اوباما، پيشنهاد مورخ 4 دسمبر رهبران طالبان، مبني بر ضمانت اينكه افغانستان ديگر هيچوقت به عنوان محلي براي حمله بالاي ساير كشورها قرار نمي گيرد را رد نموده؛ اما سكوت دولت، زمينهء آغاز گفتگوها با طالبان را براساس چنين پيشنهادي باز مي گذارد. هرچند طالبان ادعا مي كنند كه موضع دولت اوباما، باعث رد پيشنهاد آنان خواهد شد.
اخيراً طالبان گفته اند درصورتيكه نيروهاي خارجي از افغانستان خارج شوند، آنان هيچ پلاني براي دخالت در امور داخلي ساير كشورها نداشته و آمادهء تضمين اين موضوع اند. دراين بيانيه، هيچ اشاره اي به سازمان القاعده نشده، اما اين يك جواب واضح براي تاكيد و اصرار گذشتهء مقامات ايالات متحده مي باشد؛ چون جنگ ايالات متحده در افغانستان، به منظور جلوگيري از مبدل شدن دوبارهء افغانستان به پناهگاه تروريستان القاعده است.
اين درحاليست كه طالبان، خود علاقمند نشستن بر پاي ميز مذاكره براي دستيابي به توافقي با ايالات متحده هستند، كه البته شامل آنعده طالباني مي شود كه خواهان قطع روابط شان با سازمان القاعده، به منظور تعيين جدول زماني خروج نيروهاي خارجي از افغانستان مي باشند.
تحليل ديگر ما، نگراني هاي موجود در مورد آمادگي طالبان پاكستاني براي كمك به طالبان افغان در جنگ عليه نيروهاي خارجي و اردوي ملي افغانستان را مورد ارزيابي قرار داده است. اين امر، در تناقض با پيشنهاد 4 دسمبر طالبان قراردارد و باعث اخلال در پروسهء گفتگوهاي صلح خواهد شد. طالبان پاکستانی گفته اند که این کار را در واکنش به ازدیاد نیروهای خارجی در افغانستان صورت می دهند.
طالبان پاکستانی، با ورود به افغانستان برای همکاری و کمک به طالبان افغانستان، در واقع از یکسو می خواهند تا خود را از مهلکه ای که در پاکستان برای شان ایجاد شده، نجات دهند و از سوی دیگر آتش جنگ را در افغانستان گرمتر کنند. اين امر، با توجه به اينكه طالبان پاکستانی در همفکری کامل با سازمان القاعده قرار دارند، مانع از آن خواهد شد که طالبان افغان، با دولت افغانستان به مذاکره و گفتگو بپردازند.
اخيراً وزارت داخلهء افغانستان، خبرهايي را در مورد تاسيس نيروي جديد پوليس كه مسووليت تامين امنيت سرحدات افغانستان را برعهده دارد، اعلام كرده است.
مقالهء هفتهء ما در پيوند با اعلام كابينهء جديد رئيس جمهور و اينكه چطور اميدها و آرزوهاي مردم به يأس و نوميدي تبديل مي شود، اختصاص يافته است. واقعاً، هيچگونه تغيير جديدي در كابينهء جديد بجز دوباره تاييد شدن همان مقاماتي كه در جريان چهارسال گذشته حكومت مي كردند، ديده نمي شود؛ با اين وجود، مردم چطور مي توانند در انتظار بهبود وضعيت و از بين رفتن فساد به سر برند!
در گزارشات ولايتي؛ افزايش ميزان بيكاري در مزارشريف به عنوان عمده ترين دليل ورود مردم به صفوف طالبان، مهاجرت به ايران و افزايش جرم و جنايت در اين شهر، شناخته شده است.
